PRACOWNIA MALARSKA na ul. 11 LISTOPADA 22 w Warszawie

malowanie w nowym roku

2012-01-05T14:34:00.000-08:00

wizyta u iwony zawadzkiej

2012-01-05T14:32:00.000-08:00

kartka świąteczna dla Teatru Narodowego

2012-01-05T00:38:00.000-08:00

www.muszelysowac.blogspot .com

2011-12-10T13:40:00.000-08:00

WYCINANKI ani nejman u nas w pracowni

2011-11-14T14:15:00.001-08:00

Sinfonia Varsovia, Budynki

2011-10-30T14:52:00.000-07:00

2011-10-30T14:50:00.000-07:00

zurich, 2011 200x180
zurich, 2011, 200x180
bauchaus, 2011, 200x180
bauchaus, 2011, 200x180
moczydło, 2011
moskwa, 2011
nudne domy, 2011
tychy, 2011
wroclaw, 2010

goscie goscie

2011-10-30T14:45:00.000-07:00

Okno na Warszawę

2011-10-30T14:42:00.000-07:00

21 października o 19.00 wystawa budynki w siedzibie orkiestry SINFONIA VARSOVIA

2011-10-13T11:31:00.000-07:00

2011-10-13T11:26:00.000-07:00

2011-08-30T22:44:00.000-07:00

Idea mm

2011-08-30T22:39:00.000-07:00

ZAPRASZAM do Berlina

2011-08-29T08:15:00.001-07:00

2011-08-09T05:32:00.000-07:00

WAKACJE

2011-08-09T05:25:00.000-07:00

BASEN
ZURICH
MUZEUM
ZURICH NAD RZEKĄ
MOSKWA
ZURICH

katalog

2011-05-30T15:11:00.001-07:00

MILANO 1 CZERWCA 19 GDZIEŚ/SOMEWHERE

2011-05-25T13:39:00.000-07:00

Z A P R A S Z A M

RONDO WASZYNGTONA 2A WARSZAWA GALERIA MILANO

2011-05-18T11:59:00.000-07:00

2011-05-18T11:54:00.001-07:00

NOC MUZEÓW na 11 listopada 22 Wystawa REPUBLIKA

2011-05-18T11:53:00.000-07:00

2011-05-16T00:48:00.001-07:00

20 maja zapraszam na wernisaz moich prac w Galerii APS na Szczesliwickiej 40, 15.30

wiosna

2011-05-08T14:20:00.000-07:00

julien Beneyton... Amsterdam

2011-05-08T14:16:00.000-07:00

2011-05-08T14:14:00.000-07:00

BWA Saska kępa

Milano 1 czerwca

2011-04-22T16:58:00.000-07:00

Zapraszam na moją wystawę w Galerii Milano na rondzie Waszyngtona w Warszawie.

Tekst w Wyborczej

2011-03-29T05:47:00.000-07:00

Śląska architektura u warszawskiej malarki

Rozmawiała Iwona Sobczyk

2011-03-29, ostatnia aktualizacja 2011-03-29 11:54

Podczas gdy w Katowicach kolejne budynki przed- i powojennego modernizmu znikają jeden po drugim, warszawska malarka Maria Kiesner utrwala je na płótnach. - Jest w tej architekturze jakiś rodzaj milczenia, szlachetność proporcji, celne rozłożenie akcentów - zachwyca się w rozmowie z Iwoną Sobczyk

Pracownia Marii Kiesner. Na sztaludze jeden z jej najnowszych obrazów

Szkoła, akryl na płótnie, 150x100, 2005 rok

Spodek, akryl na płótnie 80x80. 2006 rok

Iwona Sobczyk: Od skończenia studiów na warszawskiej ASP jest pani wierna w swoim malarstwie architektonicznym tematom. Jak to się zaczęło?

Maria Kiesner: Osobliwie. W roku dyplomowym pojechaliśmy do Nowego Jorku. Szukaliśmy inspiracji. Liczyliśmy, że poruszą nas wspaniałe galerie i piękne wystawy. Pięć dni po naszym przyjeździe zawaliły się wieże WTC. Dwa dni wcześniej byliśmy na szczycie! Robiliśmy sobie głupie zdjęcia i jedliśmy pizzę, a Piąta Aleja była pełna samochodów i ludzi! Nagle wszystko stanęło na głowie. Wszędzie było pusto i cicho. Wróciłam do Warszawy i malowałam pusty Nowy Jork. Takie obrazy wyrażały najlepiej to, co chciałam powiedzieć o tym mieście i jego mieszkańcach.

A zainteresowanie śląską architekturą? Jak to się zaczęło?

- Dzięki starym pocztówkom. Znalazłam w antykwariacie cały pakiet. Dla właściciela antykwariatu nie stanowiły żadnej wartości. Nie musiałam ich nawet kupować, sam mi je dał. Pocztówki przedstawiały między innymi Hutę Królewską. Zachwyciłam się urodą tych kominów, kompozycji, koloru i samym tematem. Ktoś uznał, że warto przedstawić na pocztówce hutę. Na dodatek zrobił jej zdjęcia z dużą czułością! Doszłam do wniosku, że to bardzo interesujące, i zaczęłam szukać kolejnych fotografii z tych okolic.

Moją pożywką są stare zdjęcia, pocztówki, albumy poupychane gdzieś na najbardziej zakurzonych półkach antykwariatów. Teraz nie szukam już kolejnych, mam ich mnóstwo. Być może w tej kwestii coś się zmieniło, ale kiedyś uważano je za antykwaryjne śmieci.

Na malarskim plenerze byłam na Śląsku jeszcze na studiach. Prof. Tarasewicz przywiózł nas do Chorzowa. Była jesień, zimno i ponuro, a my mieszkaliśmy w hotelu robotniczym w Chorzowie Batorym. Malowałam między innymi na peronie na tamtejszym dworcu. Do tej pory pamiętam to potworne zimno. Prawdziwy survival. Potem mieliśmy wystawę poplenerową w Górnośląskim Centrum Kultury i dostaliśmy fatalną recenzję. "Te warszawiaki to tak widzą nasz Śląsk! Tylko kominy i kominy!" - to było o moich obrazach.

Jakiś czas później malowałam kominy we Francji, w okolicach Lille. Francuzi, którzy przyszli na wystawę, byli zachwyceni. "Jakie piękne kominy! Jakie wspaniałe fabryki!". Oczarowali mnie. Bardzo bym chciała, żeby wszyscy potrafili uznać swoje dziedzictwo za piękne.

W pewnym momencie "odkryła" Pani Karola Schayera. To jeden z najwybitniejszych architektów, jacy kiedykolwiek tworzyli na Górnym Śląsku, twórca słynnego gmachu Muzeum Śląskiego, zburzonego w czasie wojny. W Katowicach pracował i mieszkał przez wiele lat.

- Przez jakiś czas śledziłam pilnie blog prowadzony przez pewnego chłopaka z Warszawy. Nazywa się to "Schayer i inni". Za sprawą tego blogu zaczęłam szukać architektury Schayera i informacji o nim samym. Okazało się, że zdarzało mi się już malować jego budynki, między innymi szkołę, którą zaprojektował na Górnym Śląsku. Robiłam to, jeszcze nie wiedząc, czyje to dzieło. Jest w tej architekturze jakiś rodzaj milczenia, szlachetność proporcji, celne rozłożenie akcentów.

A potem spotkała pani dr George'a Arbida, libańskiego historyka architektury zafascynowanego twórczością Schayera. Architekt po wojnie mieszkał i tworzył właśnie w Libanie.

- Spotkałam go przypadkiem na wernisażu, w galerii, w której były pokazywane moje obrazy. Zaczęliśmy rozmawiać i od razu po kilku zdaniach spytał mnie, czy znam twórczość Schayera. No oczywiście, że znam! Akurat cały dzień spędziłam na szukaniu informacji o nim! Bardzo się ucieszył i odparł, że dla Schayera specjalnie przyjechał do Polski. George Arbid to kopalnia informacji o Schayerze. Pracuje na Harvardzie, ale regularnie przyjeżdża do Polski szukać jego śladów. Ze studentami robi zdjęcia, rekonstrukcje nieistniejących albo przebudowanych realizacji. Ma całą dokumentację jego projektów, także tych libańskich, kompletnie innych od polskich, wspaniałych willi, rezydencji i basenów, które teraz też są masowo likwidowane. Podobnie jak w Polsce tam rządzi wolny rynek, a nie uroda architektury. W Warszawie dzięki Arbidowi wszyscy oszaleli na punkcie Schayera. W czasie naszej rozmowy powiedział, że następnego dnia ma wykład w Katowicach. Niewiele się zastanawiając, wsiadłam do pociągu i pojechałam. Dostałam bzika na punkcie Schayera.

Co jeszcze malowała pani na Górnym Śląsku?

- Teatr Ziemi Rybnickiej. Od modernizmu przedwojennego moje fascynacje powędrowały w stronę architektury powojennej. Namalowałam więc także Spodek na podstawie zdjęcia ze starej encyklopedii dla dzieci, książki z mojego dzieciństwa. Skromny obraz, ale kuratorki wzięły go na wystawę malarstwa polskiego XXI wieku w Zachęcie i nagle zrobił się wokół niego szum. Najpierw zadzwoniła do mnie córka architekta tego budynku z pytaniem, czy nie sprzedałabym jej obrazu. Potem pojawił się ambasador Luksemburga, wielki miłośnik polskiej architektury. Kiedy okazało się, że Spodek ma być haniebnie przebudowany, obraz stał się w pewnym sensie głosem w tej dyskusji.

Teraz mam na sztalugach jeszcze mokry obraz przedstawiający panoramę alei Korfantego ze Spodkiem w tle. Inspiracją znów było zdjęcie ze starego albumu. Dzisiaj nie ma dobrej fotografii architektury. Fotografowie chyba za bardzo się spieszą, na ulicach za dużo jest samochodów i ludzi, a na budynkach za dużo reklam.

Nie dokonuje pani malarskiej reprodukcji zdjęć. Oczyszcza je pani jeszcze bardziej ze zbędnych detali.

- W rezultacie budynki wyglądają trochę jak makieta z papieru. Nie mają swojej masy, są wyidealizowane. Ja je takie lubię.

A malowała pani katowicki dworzec?

- W komputerze mam z 50 zdjęć dworca. Już chciałam go malować, ale akurat rozpętała się ta burza wokół sprawy jego wyburzenia i przestraszyłam się, że ktoś mnie będzie podejrzewał o koniunkturalizm. Śledzę temat na Facebooku. Dworzec nie był mi obojętny, lubiłam go. Katowice to dla mnie przede wszystkim właśnie ten budynek, oglądany podczas każdej przesiadki w czasie podróży na narty do Szczyrku. Teraz nie mam śmiałości go malować. Poczekam, aż hałas ucichnie.

Więcej... http://katowice.gazeta.pl/katowice/1,35055,9339116,Slaska_architektura_u_warszawskiej_malarki.html#ixzz1HzaGz5iM

Andrzej Wróblewski

2011-03-26T10:37:00.000-07:00

katowice

2011-01-25T14:22:00.000-08:00

czeska willa

2011-01-25T14:20:00.000-08:00

nowy cykl ...Gmachy

2011-01-25T14:17:00.000-08:00

emilka 2011

2011-01-25T14:16:00.000-08:00

palac 2011

2011-01-25T14:13:00.000-08:00

willa na katowickiej

2011-01-25T14:11:00.000-08:00

2011-01-17T14:35:00.000-08:00

Papier, z cyklu nudne pocztówki 2010

2011-01-17T13:19:00.000-08:00

Wystawa pokonkursowa Miejska Galeria Sztuki w Częstochowie

2010-12-19T15:16:00.000-08:00

IV Ogólnopolski Konkurs na Obraz dla Młodych Malarzy im. Mariana Michalika

- Miejska Galeria Sztuki w Częstochowie

Wystawa pokonkursowa

Historia konkursu sięga 2001 r. Pomysłodawcą i koordynatorem przez trzy kolejne edycje był Piotr Głowacki – ówczesny kurator wystaw w Miejskiej Galerii Sztuki. Od początku intencją organizatorów było wyłonienie najlepszych prac malarskich młodych malarzy polskich, w przekonaniu, że tradycyjna dyscyplina artystyczna, jaką jest malarstwo, warta jest wspierania i promowania w czasach, gdy w sztuce dominują inne, technologiczne środki wyrazu nowych mediów.

Konkurs ma również zwracać uwagę publiczności na jakość w zakresie warsztatu i intelektualny potencjał malarstwa. Wartością nadrzędną konkursowych ocen uczyniono rzetelność warsztatową oraz mniej definiowalne cechy, jakimi powinien się odznaczać dobry obraz – dzieło sztuki. Intencje te najlepiej wyraża odwołanie się do osoby patrona konkursu Mariana Michalika – artysty malarza, który w swoich obrazach z niezwykłą konsekwencją kreował światy tajemniczych martwych natur, budowanych ze zwykłych, powtarzających się przedmiotów - rekwizytów. W latach 90. osiągnął sukces artystyczny i uznanie, jego karierę przerwała przedwczesna tragiczna śmierć. Do dziś jego emanujące tajemnicą trwania, układające się w wieloletnie cykle tematyczne obrazy cieszą się niesłabnącym powodzeniem publiczności.

wernisaż w Muzeum Narodowym

2010-12-16T13:29:00.000-08:00

WNĘTRZA MODERNISTYCZNYCH WILLI 2010

2010-12-16T08:16:00.000-08:00

moja ulubiona Willa nocą

2010-12-15T13:54:00.000-08:00

Wystawa Justyny Wencel

2010-12-15T13:51:00.000-08:00

male nowe

2010-12-15T13:45:00.000-08:00

2010-12-02T06:22:00.000-08:00

nowe obrazy

2010-12-02T06:21:00.000-08:00

Kobro na śniegu
WuWa, 2010
Dom Breuera, 2010
restauracja PRL 2010

dom. 2010 akryl

2010-12-02T06:16:00.000-08:00

śnieg jako blenda sprawdził się znakomicie

krzesła wg Breuera, 2010

2010-12-02T06:13:00.000-08:00

katowice

2010-12-02T06:12:00.000-08:00

Housing Exhibition in 1929: "WUWA - Wohnung und Werkraum Ausstellung"

2010-11-18T08:45:00.000-08:00

The exhibition presents works inspired by the architecture of Wrocław, especially objects from the Housing Exhibition (Wystawa Mieszkaniowa) in 1929: "WUWA - Wohnung und Werkraum Ausstellung"

Maria Kiesner (born 1976) is known for her architectural paintings that represent structural design from the PRL era, industrial objects, pre-war architecture or sculptures by Katarzyna Kobro. The artist uses archive photographs, postcards or press cut-outs as a basis to her works. The main inspiration to the set presented in Wrocław was the album "WUWA 1929-2009. The Werkbund Exhibition in Wrocław" ("Wrocławska wystawa Werkbundu") by Jadwiga Urbanik. Kiesner's paintings also present selected architectural objects of the post-war years as well as examples of modernism from other countries.

Maria Kiesner translates architecture into the language of painting with a strong sense of sagacity in the character representation of chosen objects. She shows architecture without people, but the space is not empty. The artist's image is not a cold and raw witness of unoccupied homes nor does it depict the melancholy of abandoned houses. Kiesner chooses buildings that somehow suggest the existence of inhabitants. painting the facade of the building while its owners are seemingly out.

The cycle presented at the Socato Gallery is mainly dedicated to close-ups of modernistic villas. In opposition to previous paintings, which were dominated by monumental shots of architecture, the Wrocław series is more intimate in its composition and themes.

The exhibition is accompanied by a catalogue with a complete reproduction of all works, in addition to information and trivia on the painted architectural objects, as well as their location on the map of Wrocław.
culture.pl

tekst Karoliny Jaklewicz do katalogu Galerii Socato www.socato.pl

2010-10-27T23:41:00.000-07:00

KarolinaJaklewicz

Twórczość Marii Kiesner obserwuję od wielu lat. Fascynuje mnie sposób w jaki z chaosu miejskich pejzaży wydobywa czystą bryłę. Albo jak budzi do życia budynki z zakurzonych fotografi, wypłowiałych albumów. Doceniam to, że bohaterami swoich obrazów czyni namalowane obiekty, sama pozostając w ich cieniu. Jednak jej malarska kreacja nie znika z obrazów - jest w nich ten szczególny rodzaj taktu, który powstrzymuje ją od artystycznego ekshibicjonizmu ( jeżeli gdzieś szukać emocjonalnego stosunku do malowanych obiektów, to może w skrawkach ognistych podmalówek przebijających gdzieniegdzie spod wierzchniej warstwy farby). Kiesner potrafi czerpać z tradycji - ogląda się na najlepszych “portrecistów” architektury - Edwarda Hoppera, Davida Hockneya czy Jarosława Modzelewskiego, ale ogląda się tylko na moment - zaraz wraca do własnego, rozpoznawalnego stylu a jej obrazów nie można pomylić z płótnami innych malarzy.

Wpływ ma na to już sam wybór tematu - prosty, modernistyczny obiekt, który nierzadko lata świetności ma już dawno za sobą. Wyrazisty, lecz nie dominujący gest malarski, podporządkowany formie architektonicznej. Wyrafinowana gama szarości, beżów, złamanych zieleni zestawiona z żywymi plamami błękitów czy akcentami oranżu. I śwaitło. Jeśli przyjąć przekonanie Georga Berkeleya wyłożone w Nowej teorii widzenia, że właściwie widzimy tylko światło i barwy, nie zaś przestrzeń i kształt, to zauważymy, że Kiesner właśnie za pomocą światła buduje zarówno bryłę budynku jak i niepokojącą atmosferę swoich prac. Zosatając jeszcze przez chwilę wśród filozoficznych rozważań zwróćmy uwagę jak na obrazach wspógrają ze sobą dwie teorie piękna. Piękno proporcji części, form geometrycznych i harmonii głoszone przez Pitagorasa i Platona - przedstawione jako architektura - oraz plotyńskie piękno wyrażone jako światło - jednorodne, proste w swej naturze.

Dlaczego Maria Kiesner podejmuje tematy architektoniczne? Temat miasta podsunęło jej życie - była naocznym świadkiem zamachu terrorystycznego w Nowym Jorku. Atmosfera pustki, ciszy i zatrzymania tak szybkiej dotąd metropolii stała się motywem jej pracy dyplomowej, nagrodzonej za poszukiwanie nowej formy wypowiedzi plastycznej. Architektura pojawiła się ponownie w twórczości Kiesner w cyklu pejzaży industrialnych, inspirowanych XIX wiecznymi pocztówkami. Na obrazach znalazły się huty, kominy, fabryki. Kiesner stworzyła obrazy w klasycznej technice tempery jajowej stosowanej głównie w średniowieczu. Autorka zdrzyła ręcznie ucieraną farbę z obiektami symbolizującymi rewolucje techniczną. Na poweirzchni płócien pozostawiła strużki ściekającej farby, akcentując rolę upływającego czasu. Ten sposób kształtowania powierzchni malarskiej powrócił w cyklu wrocławskim.

W odróżnieniu do dotychczasowych obrazów, na których dominowały monumentalne ujęcia architektury, cykl wrocławski charakteryzuje kameralność kompozycji. Z pozycji obiektywnego obserwatora i dokumentalisty, Kiesner przesuwa się w stronę subiektywnej relacji z architekturą. Znika dystans. Szerokie panoramy, ustępują miejsca portretom domów. Kiesner przygląda się budynkom z bliska, ukazuje fragmenty brył, zagląda do wnętrz. Obrazy choć proste i zdecydowane w warstwie formalnej, mają intymny charakter podejrzanych fragmentów rzeczywistości. Kiesner przedstawia architekturę bez ludzi, ale nie pustą. Nie mamy do czynienia ze sterylnością domów jeszcze nie zamieszkałych czy melancholią już opuszczonych. Kiesner maluje bryłę domu pod chwilową nieobecność właścicieli. Nie ma zbyt wielu śladów po mieszkańcach, ale czujemy ich obecność. Zmysłowa atmosfera Balkonu i Leżaka to zupełnie nowe oblicze Kiesner. Artystka podziwia nie tylko estetyczne walory budynku, ale jego funkcjonalność. W geometrycznych układach płaszczyzn odnajduje ich ludzkie przeznaczenie.

Wcześniejsze prace Kiesner cechowała pewna surowość, charakterystyczna dla monochromatycznych kompozycji. W obrazach wrocławskich owa surowość znika, paleta barw wzbogaca się, światło staje się bardziej naturalne i miękkie. Jest w nich doza czułości. W tym sensie można mówić o kobiecym aspekcie twórczości Marii Kiesner. Malarski gest artystki jest jednocześnie gestem ochrony. Ochrony przed zapomnieniem, przed zniszczeniem. Ochrony prostej architektonicznej bryły przed nadmiarem ornamentów czy bogactwem formy. Ochrony przed zabrudzeniem: autorka oczyszcza swoje budynki - zrywa z nich zbędne plakaty, reklamy, szyldy - aż żal, że tylko na obrazach.

MSN na Frascati u Schayera z wizytą

2010-10-25T13:09:00.000-07:00

Frascati 2008

WROCŁAW Socato

2010-10-25T12:58:00.000-07:00

Wystawa RE:WUWA w Galerii Socato we Wrocławiu

2010-10-15T23:57:00.000-07:00

Balkon WUWA

Balkon i leżaki WUWA

Gospodarstwo wg WUWA

Hotel

Dom dla samotnych

Legnica

Czeski modernizm

Dom na słupach

Uzdrowisko Wuwa

Dom wuwa

wystawa w wyborczej 12.X.2010 godz 19.30

2010-10-10T11:49:00.000-07:00

Wszystkie moje obrazy przedstawiają bryłę ustawioną w przestrzeni w określonej sytuacji świetlnej. Jest to szczególna pora dnia. Słońce oświetla budynki z jednej strony. Reszta pozostaje w cieniu. Czasem na odwrót. Ciemna fasada malowana jest na tle świetlistego nieba. Zasada budowania obrazu polegająca na redukcji skomplikowanych ukladów achitektonicznych do prostych brył, wymazaniu szczegółów, wzmocnieniu sytuacji świetlnej obowiązuje w każdej mojej pracy.

Podobnie dzieje się w przypadku obrazów przedstawiających wnętrza. To także jest bryła. Tyle, że rozświetlona od środka. Światła zawsze wpada przez okno. Małe świeci punktowo. Duże staje się jedną ze ścian. Dzięki temu rozlewające się światło nie pochodzi z zewnątrz ale namalowane wnętrze jest jego żródłem.

Na moich obrazach przedstawione są modernistyczne przestrzenie, jak nosi tytuł mojej wystawy do pracy i do mieszkania. Ascetyczne wnętrza zostały zaprojektowane bez zbędnych detali. Są piekne w proporcjach. Każdy element jest integralną częścią pomieszczeni. Dywany budują podziały. Meble organizują przestrzeń. Lampy oprócz swojej funkcji pełnią też rolę rzeźb. Skala obiektów jest na miarę człowieka, ale układy przestrzenne mają w sobie coś monumentalnego.

Przedstawione wnętrza bardzo często pochodzą z budynków, które już kiedyś malowałam. Można je potraktować jako rewersy, albo inaczej mówiąc negatywy do tamtych prac.

Po raz pierwszy sportretowałam wnętrza modernistycznych domów, dotychczas malowałam na moich obrazach pejzaż miejski, bryły budowli i panoramy miast. Prace utrzymane

są w monochromatycznej gamie, przypominającej stare fotografie.

Cykl obrazów został specjalnie przygotowany do przestrzeni Agory.

Wystawa składa się z prac namalowanych w tym roku, jest swojego rodzaju

uzupełnieniem do wystawy we Wrocławiu na której pokażę obrazy

inspirowane Wrocławską wystawą Werkbundu z 1929 roku.

wystawa w Wyborczej 12.X.2010 godz 19.30

2010-10-01T12:23:00.001-07:00

Zapraszam na wystawę pt."Do pracy i do mieszkania", w siedzibie Agory na Czerskiej.

We wtorek 12 października 2010. godz.19.30

obrazy Z LAT 2002-2008

2010-09-30T00:51:00.000-07:00

2010-09-28T08:53:00.000-07:00

okno, galeria Posk, Londyn, lipiec 2010

2010-09-27T02:07:00.000-07:00

Re:WuWa, galeria Socato Wrocław

2010-09-22T14:38:00.000-07:00

Czeski modernizm, 2010

Czeski Modernizm, 2010
Legnica, 2010

2010-09-22T14:37:00.000-07:00

Okno, 2010
Czeski modernizm, 2010
Czeski modernizm, 2010

2010-09-22T14:21:00.000-07:00

Miejsce do pracy i mieszkania,Wystawa w siedzibie Gazety Wyborczej

2010-09-22T14:15:00.000-07:00

Wnętrza

2010-09-21T23:51:00.000-07:00

Pracownia Krasińskiego.

Kino SAWA,

Pracownia Krasińskiego.

Pokój do pracy.

wakacje czas zacząć

2010-06-16T00:22:00.000-07:00

muzeum Powstania Warszawskiego i FOTOPLASTIKON

2010-05-26T11:44:00.000-07:00

nowe obrazy Wrocław

2010-05-26T11:42:00.000-07:00

floriany w strugach deszczu

2010-05-17T03:30:00.000-07:00

noc

2010-05-17T03:27:00.000-07:00

noc muzeów 2010 MAJKA KIESNER

2010-05-17T03:23:00.000-07:00

noc muzeow 2010 STEFAN PARUCH

2010-05-17T03:22:00.000-07:00

2010-05-17T03:20:00.000-07:00

2010-05-17T03:19:00.000-07:00

wystawa Janusza Kaczmarskiego w Bydgoszczy

2010-05-17T03:14:00.000-07:00

mamy floriana

2010-05-17T02:09:00.000-07:00

Zorka i Draq Qeen

2010-04-21T11:01:00.000-07:00

Galeria innowacji na UPT w Bydgoszczy

2010-04-21T10:57:00.000-07:00

2010-04-16T13:55:00.001-07:00

20.04.10 wernisaż 11 listopada 22 godz.19.00

http://www.zorkaproject.com/

zapraszamy do pracowni na ul.11 listopada 22 ,

trzeba wejść w podwórze, wejść do zielonych metalowych drzwi otagowanej klatki schodowej
(drzwi znajdują się obok pięknej czarnej ściany z wielkim białym ptakiem)
a potem wejść na 1.piętro.
Przyjdźcie do nas powitać nowy wiosenny sezon w odmalowanej pracowni:)

tutaj możecie zapoznać się z programem VI Warszawski Festiwal Fotografii Artystycznej 2010
http://independent.pl/w/36227

kiesner maria

www.kiesner-pracownia.blogspot.com

2010-04-16T12:35:00.000-07:00

przed remontem

po...

apendix 2

2010-04-14T14:20:00.000-07:00

R E M O N T ...A 20 KWIETNIA ZORKA PROJEKT

2010-03-28T13:16:00.000-07:00

nowe

2010-03-08T13:00:00.000-08:00

STAFAN PARUCH W AGORZE 2.03

2010-02-25T23:50:00.001-08:00

doktorat zakończony

2010-02-25T08:42:00.000-08:00

Galeria 1,

2010-02-25T08:33:00.000-08:00

wystawa na KULu w Galerii1

2010-02-25T08:32:00.000-08:00

DOM W LUXEMBURGU 60X80CM2010

2010-02-13T07:20:00.000-08:00

piotr Antonów,Marysia Przyszychowska, Patrycja Smirnow i Agnieszka Sandomierz u nas w pracowni

2010-02-09T09:47:00.000-08:00

2010-02-09T09:41:00.000-08:00

2010-02-06T09:38:00.000-08:00

paruch nowe...

sprzątanie pracownii.

2010-02-06T09:10:00.000-08:00

2010-02-06T09:09:00.000-08:00

stadion xlecia
Szwajcaria, 2009

BLOK

2010-01-31T11:45:00.000-08:00

przegląd z rysunku I rok APS

2010-01-31T11:42:00.000-08:00

kobro

2010-01-19T01:08:00.001-08:00

dom 2010

2010-01-19T00:53:00.000-08:00

sobota z czarnotą

2010-01-19T00:51:00.000-08:00

2010-01-19T00:39:00.001-08:00

dom kultury 2007
schody, brutaliści, 2009
Obiekt, 2009
Stadion Xlecia, 2009

2010-01-18T23:22:00.001-08:00

2010-01-03T13:11:00.000-08:00

sylwester w Bińdugach

MIASTO PRZED BURZA, FABRYKA TRZCINY

2009-12-15T13:31:00.000-08:00

2009-11-17T00:11:00.000-08:00